SCHUBERT, ADORNO, BOŞ EV

Müzik artık hiçkimse için bir “ev” (heimat) anlamına gelmiyor. Yanılmıyorsam hiçbir zaman da olmamıştı. Örneğin Schubert için müzik mimetik, yani taklide dayalı olan şeylerden uzaklaşmak aracılığıyla sesin kristalleşmesi, böylece sanatı taklit üzerine kuran Platocu estetiğin tarih öncesi zamanlara gönderilerek zamansal olmayanın bir mutluluk vaadi olarak kutsanmasıydı. Giriş paragrafımda yer alan bu düşünceler kuşkusuz T.W. Adorno’nun henüz yirmi beş yaşındayken Schubert üstüne yazdığı o muhteşem makaleden kaynaklanan esinlenmeler(1). Schubert’in müziğinin çoğumuz tarafından sevilmesinin, dinlerken gözlerimizin yaşarmasının nedeni, Romantik sanatın bizi sürüklediği o kaybetmiş olduğumuz ev’i

Archive
Search By Tags
Follow Us
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square